Wethouder Tigchelaar was nog maar net aangetreden en hij zat al op het spoor van de monumenten. Ermelo doet er niet zoveel aan en als liefhebber vond-ie daar wat van. Inmiddels heeft de Vereniging Historisch Ermeloo zich over de zaak gebogen en presenteerde een lijst van 103 potentiële gemeentelijke monumenten.

Arap-John Tigchelaar: “Monumenten vertellen het verhaal van Ermelo. Ze zorgen voor sociale binding; bewoners voelen zich simpelweg meer verbonden met een plek die een zichtbare geschiedenis heeft. Daarnaast is behoud ook een vorm van duurzaamheid: het meest duurzame gebouw is immers het gebouw dat er al staat. Een karakteristiek dorp is bovendien aantrekkelijk voor zowel bezoekers als bedrijven. Soms zie je de waarde van een pand pas na veertig jaar maar door het nu veilig te stellen zijn toekomstige generaties ons hopelijk dankbaar.”

Zo staat er op Stationsstraat 65 een pand van Evert Knevel, en niemand herkent het. Daar zijn er meer van. Ermelo gaat niet zo om met z’n erfgoed. De omgevingswet speelt tegenwoordig ook een rol. Wettelijk is een gemeente verplicht om erfgoed mee te wegen in de ruimtelijke ordening en ze heeft ook een zorgplicht. Voldoende redenen voor Limburger Alex Kleijnen, voorzitter van de Historische Vereniging Ermeloo, om zich er over te buigen.

Hoe verder? Het college van B&W gaat de lijst intern beoordelen, daarna vragen ze advies aan het Gelders Genootschap, dé adviseur voor gemeenten in Gelderland op het gebied van ruimtelijke kwaliteit, monumenten en cultuurhistorie. Zij ondersteunen gemeenten bij het behoud van erfgoed, adviseren over monumenten en organiseren cursussen voor eigenaren over thema’s zoals restauratie en verduurzaming. Uiteraard start de gemeente een participatietraject. Het gezamenlijk doel is dat het karakter van Ermelo behouden blijft.