Ter voorbereiding op de verkiezingen van maart 2026 begonnen we aan een rondje subjectieve observatie van de verschillende fracties. Deel 3, Christenunie (CU).

Drie jaar kijkend naar links zit daar de ChristenUnie-fractie, met Liesbeth, Iwan en Van Der Deure, en Hofman voor een tijdje. Netjes, gemotiveerd en eigenlijk de enige partij die de deuren gesloten houdt. Je hoort nooit wat lekken, er is geen ongenoegen, ze gedragen zich. Liesbeth reageert: “Hoe fijn is het om in een team te zitten waar je op kunt bouwen?”

Al te braaf telt in de moderne wereld niet want het is politiek. Altijd toch blijft CU de keurige coalitiepartij die hun wethouder steunt, Ronald vaart er wel bij. Of de partij er straks mee wint kan je je afvragen want ze zijn daardoor wat kleurloos. Qua inbreng niet maar wél qua beeldvorming.

Aan de diversiteit ligt het niet, alle fractieleden hebben en gebruiken volop spreektijd, iets dat niet iedere partij gegeven is. Liesbeth: “Meedoen als kleinste in een coalitie is nu onze politieke realiteit – dat zegt ook iets over de pikorde. Je merkt het zelfs in de volgorde van spreken. Als je van nature netjes bent, eerst luistert en dan pas reageert, wek je al snel de indruk kleurloos te zijn. Maar dat is natuurlijk onzin.”

Je weet waar Liesbeth op aanslaat: milieu, samenleving en samendoen. Iwan prikt door, slaat ergens een gat of een brug maar ook dan: keurige coalitiepartij.

Iwan spraken we laatst en hij gaf aan dat de achterban meer profiel kan verdragen. Meer samenwerken met anderen, meer initiatief. Dat de wethouder het overleeft is immers de vraag niet meer, CU staat voor de klus hem weer op dezelfde stoel te hijsen. Daarvoor mag CU inderdaad wat meer naar voren komen.

Qua gedachtegoed zit CU in een merkwaardige coalitie. Vrouw annex vrouw zou passen met CDA maar CDA lukt niet zo goed het laatste jaar. EenErmelo is niet de gedroomde partner. Je ziet daardoor CU worstelen met haar eigen inbreng want ze zullen nooit de coalitie laten zakken.

Trossen los voor de verkiezingen

We verwachten dat ze wat harder voor zichzelf gaan. Beetje upteamen met PE. Milieu, zorg en samenleving voorop stellen in plaats van energie steken in een coalitie die de tijd toch wel uitzingt. Profileren op bereikte resultaten, samenwerking zoeken en met andere partijen plannen maken voor de volgende 4 jaar. Je ziet dat ze het in zich hebben maar het komt er niet makkelijk uit.

Talking about de fractievoorzitter. Liesbeth kan niet zo goed tegen de vérplasserij van anderen. Zo’n avond rond Stationsstraat 91 bijvoorbeeld, samenwerken wordt er lastig van. Ze zegt: “Ik blijf er op een afstandje naar kijken en neem er letterlijk afstand van. En als ze klaar zijn dan ga ik het gesprek wel aan.” Meer vrouwen in de Raad kan helpen maar wie zet ze in de lijst op een verkiesbare plek? De kandidaatlijsten worden de komende maanden samengesteld.

We zijn kortom wel benieuwd naar CU in de vorm van 2026. Hoe willen ze de komende jaren door? Liesbeth: “Geldingsdrang is bij ons niet zo aanwezig, maar de behoefte om ons scherper te laten zien is er zeker! Op onze eigen manier, passend bij wie we zijn.”

Foto: ChristenUnie Ermelo