Koerden zijn een oeroud strijdlustig creatief volk dat al eeuwen woont in Irak, Syrië, Turkije en Iran. Maar wat heeft dat met Ermelo te maken? Nou… die kapper.

Eindeloos zoekend naar onafhankelijkheid en nooit te beroerd om zich in te zetten voor bescherming van hun gebied – en dat van hun buren – worden de Kurden altijd al voor de kar van grotere mogendheden gespannen om het vuile werk te doen. Om vervolgens vergeten te worden of opeens te worden aangevallen.

Onze kapper is een Kurd. Hij werd geboren in Irak. Nero vluchtte voor Saddam en zijn praktijken, kwam in Ermelo terecht en nam de naam van zijn vrouw aan. Pas sinds kort weten we dat hij thuis Baban heet van z’n achternaam. De afgelopen jaren zocht hij zijn Kurdische identiteit op, reisde naar Irak en Kurdistan en jubelde over zijn geboortestad Suleimaniya.

Hij veranderde en het was mooi om te zien. Wij Hollanders hebben sowieso geen idee welke trauma’s en verlies een vlucht uit je omgeving met zich meebrengt. Nero paste zich jaren naadloos aan, werd een kaaskopje en alsnog keerde hij terug en werd weer een Baban. Eigen lijf in eigen natie, hij maakt zich zorgen over zijn volksgenoten in Koerdistan, Herêma Kurdistanê, هه‌رێمی کوردستان

Er wordt te weinig over gesproken

De nieuwe Syrische regering oogt zo betrouwbaar niet. Werden eerst de Alavieten en Druzen over de kling gejaagd, nu ze de Koerden niet meer nodig hebben worden zij belaagd. Zo gaat het al eeuwen. Nero, sinds vier jaar raadslid voor de Ermelose CDA, kan het niet meer aanzien en komt in actie.

“In Rojava, en met name in Kobani, zitten duizenden Koerdische families afgesloten van de buitenwereld” zegt Nero. “Zonder voldoende voedsel, zonder verwarming, zonder medische hulp. Dit is geen ver-van-ons-bedshow, maar een actuele humanitaire crisis waar te weinig over wordt gesproken.”

Samen met vriend en landgenoot Wahhab Hassoo richtte Nero een hulpfonds op om directe ondersteuning mogelijk te maken. “De donaties die tot nu toe zijn binnengekomen laten zien dat de oproep mensen raakt. Volgens het raadslid worden Koerden in de regio opnieuw slachtoffer van geweld, terwijl internationale aandacht uitblijft.
Zolang Koerden nodig zijn worden ze gezien als bondgenoten. Zodra dat verandert, kijkt de wereld weg. Dat patroon herhaalt zich opnieuw.”

“Opeens ben je vluchteling”

“Dit gaat niet over standpunten of partijen” benadrukt Nero. “Het gaat over menselijkheid. Over kinderen die in de kou slapen. Over families die geen stem hebben. Als raadslid voel ik de verantwoordelijkheid om niet alleen lokaal betrokken te zijn, maar ook mijn stem te gebruiken wanneer fundamentele waarden onder druk staan.”

Het fonds is bereikbaar op www.lumafund.org. De actie is niet politiek en heeft alles met hulp te maken. Daarom zet Nero iedereen in zijn adresboekje in om donaties binnen te krijgen zodat mensen een deken hebben, een schuilplek, schoon water en sanitair. Zo ver is het al gezakt.

Koerden weten niet beter, het overkomt hen al eeuwen lang. Saddam was weg, Koerden bleken de sjaak en de Amerikanen gingen er met de olie vandoor. Zoiets gebeurt in Syrië nu ook. De lijst van Koerdische vervolging in de afgelopen eeuwen is opvallend gelijk. “Als ze ons nodig hebben zijn we aardig, hebben ze gewonnen dan zijn we een voetveeg”.