Ermelo wil een nieuw bedrijventerrein langs de A28. De gemeente deed onderzoek naar de ruimtebehoefte van Ermelose ondernemers, een enquête van meer dan 60 vragen was de basis voor een presentatieavond in het gemeentehuis. Behoefte en noodzaak van lokale ondernemers in grafieken en cijfers. Een mix van een achttal ondernemers, enkele raadsleden en wat belangstellenden en ambtenaren was aanwezig.

Tientallen bedrijven die mogelijk interesse hebben in verplaatsing naar de A28 zijn benaderd: 33 gesprekken zijn gevoerd met ondernemers die concreet plannen hebben. Uitkomst: er is verplaatsingsbereidheid is en er wordt positief, soms ook wel een beetje hongerig, naar gekeken.

Wie wil waarheen

Drie bedrijven willen van Kerkdennen naar het gebied langs de snelweg. Sommigen zitten krap en hebben het graag binnen vijf tot tien jaar geregeld. Voor anderen geldt dat als ze daar niet heen kunnen, ze net zo lief blijven zitten waar ze zitten. Ken je de ondernemers een beetje dan kan je dit bijna uittekenen.

Ermelose ondernemers blijken honkvast en willen binnen het dorp doorgroeien. Zelf kopen en voor zichzelf gebruiken, geen dozen voor de verhuur. Tien procent van de respondenten geeft aan een echt grote kavel nodig te hebben maar er is zeker een derde die het met 1.000 – 2.000 meter af kan. Enkelen willen wel naar Veldzicht en om dat mogelijk te maken moeten anderen weer verhuizen naar de A28. De puzzel ligt nog lang niet klaar.

Het totaal gewenste terreinoppervlak wordt berekend op zo’n 350.000 m² (ruim 35 hectare). Daarin zit ruimte om te groeien. Sommigen vulden in dat ze de hoogte in willen, enkelen tot wel 25 meter.

Energie: ambitie versus netcongestie

Een zelfvoorzienend bedrijvenpark is op dit moment het doel. Zonnepanelen op daken en grond, windmolens, batterijen, misschien een eigen intern elektriciteitsnet.

Men zal wel moeten want het landelijke net zit vol en extra vermogen vanuit Liander wordt pas verwacht tussen 2036 en 2039. Het vraagt om stevige investeringen en slimme samenwerking, onder andere met partijen als ENECO, in beeld omdat ze ProWind (de eerste windmolenplannenmaker) overgenomen hebben. Belangrijk, want of er zonder windmolens sprake zal zijn van een bedrijventerrein is maar de vraag.

Het wordt na 2030

De ambitie van de initiatiefnemers is om rond 2030 de eerste schep in de grond te krijgen. De werkelijkheid is weerbarstiger en naast ons klonk al dat die gedachte ambitieus en niet haalbaar zal blijken te zijn. Eerst moet de Omgevingsvisie afgerond worden, dan nog een lokaal werklocatieplan. Bovendien volgt er een MER-procedure (Milieu Effectrapportage) en een participatietraject met onvermijdelijk de nodige bezwaren.

Soms lopen processen parallel op maar de MER heeft als tijdvreter een reputatie hoog te houden. De boel moet uiteindelijk nog vastgesteld, verkocht en gebouwd worden. De schep gaat nog lang het Moeras van Malestein niet in. De plannenmakers graven intussen door.