Kaders voor participatie, kaders voor onderwijshuisvesting, kaders in planvorming. Ze zijn er te weinig en dat wreekt zich.

Progressief Ermelo wil woningen óp scholen. Of mensen op scholen willen wonen is uiteraard een andere vraag en of scholen bewoners op hun dak willen weer een andere. Woningbouw is nodig en belangrijk, rustig onderwijs eveneens. Tegelijk kan je geld verdienen als je woningen bouwt. Waar liggen de prioriteiten?

Ermelo maakt plannen en dan volgt doorgaans een soort van open inspraak, die participatie genoemd wordt, waarbinnen meningen als herfstbladeren op een stormachtige avond in de rondte dwarrelen.

Iedereen vindt wat en eigenlijk wil iedereen ook gehoord worden, zeker als de mening buiten de vooraf niet vastgestelde maar informeel wel bekende kaders valt. Neem de discussie over de 40 of minder woningen bij de Balverszaal waarin groepen bewoners zich door gebrek aan duidelijk meegegeven kaders gefrustreerd voelen. Die 40 waren bekend maar het stond niet in de uitnodiging.

Plannen lopen daarna langzaam en ingewikkeld. Had er bij een vroege inkadering wellicht wél gebouwd kunnen worden op de Augustinus- & Klokbekerschool?

Om vertraging te voorkomen werd vorige maand het voorstel van Progressief Ermelo om dat te onderzoeken verworpen, al was er een opmerking dat zo’n plan eerder door de scholen afgewezen was. Ruimte voor weigering bleek er destijds voldoende en dat de scholen die ruimte benutten is logisch. Laten we wel wezen, boomers boven een school als het niet hoeft?

Had de Raad vooraf wél vastgesteld dat er op de school gebouwd moest worden dan was de ruimte voor afwijzing er niet geweest. Zúlke kaders ontbreken in de planvorming van Ermelo.

Progressief Ermelo dient samen met EenErmelo een amendement, een wijzigingsvoorstel, in om voortaan te bouwen op scholen. Tenzij dat niet kan.

In de discussie in de Raadsvergadering ontstaat vervolgens de vraag over wat de kaders zijn waarbinnen je plannen ontwikkelt.

Het lijkt erop dat de heersende mening in Raad en College is dat kaders voortaan vooraf vastgesteld worden.

Het gevoel begint wortel te schieten. Tijdens een gesprek over participatie in Ruimtelijke Ordening (RO) zei Ronald van Veen, wethouder, onlangs dat hij inziet dat inkadering nodig is en het niet alleen aan de planeigenaar overgelaten kan worden. Hij gaat het aan de orde stellen.

Inkadering en het opstellen van heldere uitgangspunten geeft mensen ruimte en zal een versnellend effect hebben op plannen. Als bijeffect zorgt het voor frustratiereductie bij planmakers, uitvoerders, bewoners en overheden.

Het amendement is aangenomen.