Vrijwel iedere maandagmorgen om half tien is de Ermelose pers welkom voor een korte bijeenkomst met het gemeentebestuur. In de regio is zoiets ongekend.
Ermelo deelt alles wat niet geheim is, de pers kan ermee aan het werk. Doorgaans is het voltallige college aanwezig, van de pers schuiven er vier of vijf aan, één of twee mensen van Communicatie en als het nodig is een ambtenaar. Laatst zat deze krant er qua pers alleen, ook dan doet de burgemeester gewoon zijn ding. Wie er ook zit. Deze solobeurt was overigens uniek, niemand mist graag deze afspraak.
Omdat het elke week is voelt het als een weekopener. Ermelo is door het persuur transparant. Via de pers kan vervolgens iedereen overal bij. In Ermelo gaat het zowel over opengebroken straten als over woningbouwplannen. Kom daar elders eens om!
De donderdag ervoor vallen de stukken uit de collegevergadering in de mailbox. Je hebt een paar dagen om erover na te denken en vragen te formuleren. Overleggen met anderen kan in de tussentijd niet, er zit een embargo op tot maandag 11 uur.
“Wat wil je drinken?” vraagt Anneke. Met je koffie in de hand loop je naar het zaaltje achter Burgerzaken. Iedereen kan het zien, er is niets verborgens aan. Hans van Daalen opent, leest het punt op de agenda voor, geeft een wethouder het woord voor een toelichting. Je kunt vragen stellen en aan het eind is er nog ruimte voor nabranders.
De pers wordt zo wekelijks geïnformeerd over onderwerpen waar het gemeentebestuur mee bezig is. Politiek zit er niet aan tafel. Dit is openbaar bestuur, beslissingsniveau.
Andere gemeenten kunnen aan deze Ermelose gewoonte een voorbeeld nemen. Ermelo helpt de lokale pers om, voorzien van duiding en al, het verhaal naar buiten te brengen. Wat zij daar vervolgens mee doen is aan hen.
Zij nemen ons overigens niet in de maling. Wij blijven kritisch en zijn soms lastig. We negeren stopstrepen als het zo uitkomt. Het voordeel van zoals Ermelo het doet is dat het in goede harmonie gaat, door ons in ieder geval niet op de persoon gespeeld wordt en we als gemeenschappelijk doel hebben dat het voor Ermelo goed moet zijn.
Zevenenveertig dossiers en besluiten lagen op tafel, variërend van een beslissing op of honorering van bezwaar tot een zonnescherm bij een restaurant, tot nieuwbouw op de Gelreweg en het afsluiten van wandelpaden op de hei.
Inperking van wandelpaden strijkt doorgaans tegen de haren in van wandelaars en hondenbezitters, er was al eerder heisa over toen in 2022 de provincie het ‘Herstelprogramma Recreatiezonering Veluwe’ lanceerde.
Natuur moet beschermd worden en dat kost her en der wat vrijheid. De protesten waren hoorbaar maar zulke processen gaan door en binnen dit herstelprogramma gaan nu een aantal paden, op de Ermelose Hei, het Houtdorperveld en onder Speuld, dicht voor recreatie.
“Beetje spannend?” vroegen wij aan wethouder Van Veen die dit onderwerp in zijn portefeuille heeft. Hij is het daar geheel mee eens. “Het voelt wonderlijk om dit soort afbakeningen te realiseren terwijl Defensie heeft aangekondigd te gaan graven in ‘ons’ archeologisch en natuurwaardige terrein”.
“Het laatste woord is er niet over gezegd” meldt Van Veen monter en vervolgens nodigt hij de staatssecretaris van harte weer uit om zijn toezegging gestalte te geven en nu wel te komen praten.
Vermoedelijk weet Van Veen dat deze strijd kansloos is in een tijd waarin iedereen het advies krijgt om een zelfhulppakket in huis te nemen. Recreatiezonering is voor Defensie van tertiair belang. In het voordeel van Ronald van Veen spreekt dat-ie niet loslaat en procedureel sterk in elkaar zit. Hij gaat de strijd aan en wil geen gegraaf op de hei. “We gaan het er zeker over hebben.”
Ander punt op de agenda is de overeenkomst met Uwoon om langs de Gelreweg te gaan hernieuwen. Tweeëntwintig woningen komen erbij als sociale woningbouw, de bestaande huizen worden gesloopt. De winst is voor starters, overstappers en doorstromers.
Naast de Gelreweg met 22 extra woningen is Plan De Encker in Horst (bij de voormalige sauna) vergund, daar komen 13 woningen. De Suikerbakker levert negen woningen meer dan er stonden, in totaal 29. In Horst op het Rodeschuurderwegje, het terrein van Albert van der Horst, komen vijf woningen. Dat plan gaat nu in de inspraak. Ergens hangt nog het Hart van Horst rond, ook zo’n 90 woningen
Op de Smutslaan staan 30 woningen in de planning. De Balverszaal komt in 2027 af met 41 woningen, Hamburgerweg/Weth. Paulushof levert er elf in 2028 en Veldwijk rond diezelfde tijd 22. Horsterhoeve, de nieuwe wijk in Horst bij de snelweg, levert tussen 2027 en 2028 79 woningen op.
Qua woningbouw maakt Ermelo flinke stappen. De focus van de politiek op woningbouw doet wel eens anders denken maar dan zie je over het hoofd dat Ermelo voorop loopt in de realisatie van vooral betaalbare woningen.
Ermelo scoort ruim boven de lijn van het woonakkoord dat met het Rijk gesloten is: 139% van de taakstelling. Alleen Druten, Berg en Dal en Berkelland zitten hoger. Nijkerk heeft haar publiciteit uitstekend op orde maar staat op 75%, Putten op 81 en Apeldoorn slechts op 59. De provinciale monitor kan je hier vinden, even doorzoeken op Ermelo.
Je kunt zeggen dat ‘bouwen bouwen bouwen’ moet en binnen de capaciteit van Ermelo lukt dat ook wel aardig. In januari komt het college met een uitgebreid overzicht van gerealiseerde en op te leveren plannen.
Een losse vraag van ons over de stand van zaken bij de AMV-opvang aan de Smidsweg, waar een tijdje geleden drukte over was, leverde op dat het goed gaat. Zeven vrouwen wonen er, ze gaan vanaf februari allemaal naar school in Harderwijk (er was wat planninggedoe met schakelklassen) en men lijkt happy. ‘De buurt heeft er niets van gemerkt’ vernam de wethouder toen hij op een trouwdagfelicitatie was.
De klankbordgroep die hierbij betrokken is vergaderde onlangs in goede sfeer, één van de insprekers van destijds woonde die avond ook bij. Als er de afgelopen weken al wat gebeurde dan was het wellicht die onbekende man die aan de deur kwam, en geweigerd werd. Het schema van de vuilophaaldienst is inmiddels bekend, je hebt geen idee hoe zoiets werkt als je niet in Nederland bent opgegroeid. Zo lijkt deze opvang zich naadloos te voegen in het Ermelose systeem, zoals ook de opvang in de Heerlickheijd dat deed.
Van de 2900 huurwoningen in Ermelo gingen er het afgelopen jaar 15 naar statushouders. Ermelo heeft in de tweede helft van 2025 de achterstand wat ingelopen en bood 34 mensen een woning. De aanwas van huurwoningen op de Gelreweg en Veldwijk lijkt later ook wat meer ruimte te geven.
Ermelo gaat intussen wel een woningdeelpilot organiseren. Via een soort van kamerbewoning kan één woning voor meerdere mensen ingezet worden. In Putten is daar ervaring mee opgedaan en hier is één woning zo opgesplitst. Ermelo krijg veel alleenstaanden in de opvang, zo’n kamerbewoonsysteem klinkt best oke.
De wethouder, Arap-John Tigchelaar in dit geval, benadrukt dat Ermelo niet voor één groep bouwt maar voor het hele dorp, ook voor ‘mijn kind wil een woning’. “Door de voorraad te vergroten verkort het bestuur de wachtlijsten voor iedereen, voor starters, doorstromers en statushouders.”
Bezwaren verstoren deze ambitie intussen wel degelijk. De Hamburgerweg had gerealiseerd kunnen zijn, de Balverszaal gaat langer duren. Er bestaat een wonderlijke discrepantie die onrust veroorzaakt en tegelijk verlamt. Er zijn in de samenleving mensen die hard roepen dat er gebouwd moet worden maar het niet in hun buurt willen. Daardoor viel de boel wel eens in het slot en vervolgens is de oproer groot.
We lazen in een column: “Ik denk dat het NIMBY-gevoel verdwijnt zodra het om eigen familie gaat: een woonunit voor je kind in de tuin? Prima. Maar als de buurman hetzelfde doet voor iemand anders kan het ineens een discussiepunt worden. Daar ligt precies onze uitdaging: van mijn huis naar ons wonen.
Wonen is een recht, maar geen vanzelfsprekendheid. Het vraagt om actie van de overheid én verantwoordelijkheid van ons allemaal. Zolang we vooral wijzen naar anderen – de overheid, de buren, of de statushouders – lossen we de woningnood niet op.”
Ermelo lijkt er goed voor te staan en maakt stappen binnen de haar gegunde beperkte ruimte langs de rand van het Veluwemassief.
Dit college heeft bovendien werk verzet. Dat waren we wat ontwend, de afgelopen twaalf jaar heerste er in het dorp vooral onrust en gebrek aan vertrouwen. “Bestuursrust” wordt als huidige status gekwalificeerd. Niet zo’n gek idee om die rust de komende vier jaar in stand te houden.
