Politiek jut politiek op om op te schieten
Luister naar dit bericht (4 min)
Begrotingsvergadering! Een lange zit op 11 november, de raadsvergadering begint al om 16.00 uur en daar gaat iets bijzonders gebeuren.
Er is namelijk nog geen collegeprogramma en de politiek vindt dat het lang duurt. Het collegeprogramma is de ambtelijke vertaling van het coalitieprogramma dat de partijen na de verkiezingen opstelden.
Het programma viel nog niet zo lekker in de gemeentelijke organisatie en daardoor komt de doorvertaling niet af en is is er nog steeds geen werkprogramma voor dit college. Zoiets komt bij de begroting natuurlijk aan de orde want er zijn geen plannen met passende financiering.
De coalitie zet het ongenoegen over het tempo nu via een motie in de agenda. Een coalitie doet dat doorgaans niet bij een eigen college.
Met deze motie wordt het college opgeroepen vaart te maken met het collegeprogramma en daarmee ook de plannen voor de komende jaren te presenteren in een werkprogramma en een begroting.
Begrotingsoverleg zonder plannen
Wethouders schrijven een collegeprogramma niet zelf. Ambtenaren zijn er al sinds september mee bezig, eigenlijk langer maar de vakantie zat er tussen. De reactie van de ambtelijke organisatie op de plannen van de coalitie was van meet af aan terughoudend. Ze voelden zich niet meegenomen door de politiek
De normaal gesproken loyale ambtelijke organisatie krijgt dat gevoel blijkbaar niet weg. Gevolg: het begrotingsoverleg zonder plannen gaat nog niet bijdragen aan de uitvoering van het coalitieakkoord.
Met de motie vanuit de eigen coalitie ontstaat iets wonderlijks. De politiek gaat politiek de politiek opjutten en zo beland je maar zo in een situatie waarin wethouders moeten reageren op iets waar ze zelf last van hebben maar geen zeggenschap over kunnen laten gelden.
Zij vinden er vast wat van dat ze al vier maanden zonder programma zitten. Zij willen door zodat ze sturing kunnen geven aan de politieke ambities van hun partijen. Wethouders die een programma willen moeten vanavond dus aan hun politieke vrienden uitleggen waarom het nog niet klaar is.
De output van het gemeentehuis is voor meerderen een bron van zorg. Op alles wordt lang gekauwd, er is altijd nog een overlegje te voeren of een werkgroepje te vormen. De pijplijn raakt ervan verstopt en het cynisme op straat en in de vergaderzalen neemt toe.
En toch moet de bestuurlijke politiek straks aan de raadspolitiek uitleggen dat het wel goed komt.
Wie jut wie op?
De ambtelijke organisatie valt organisatorisch onder de verantwoordelijkheid van gemeentesecretaris en burgemeester. De politiek zou dus eigenlijk de ambtelijke organisatie moeten opjutten maar deze motie ligt er en daarmee zijn vanuit het college twee scenario's uit te stippelen. Aan de woordvoering kunnen we zien hoe de hazen gaan lopen.
De burgemeester heeft personeel & organisatie in de portefeuille. Als hij het woord neemt weten we dat de organisatie het probleem ziet en wil oplossen.
Neemt een wethouder de woordvoering op zich dan ziet de organisatie geen aanleiding om zich anders tot het coalitieakkoord te verhouden. Daarmee dwingen ze het politieke deel van het college (de wethouders) tot planaanpassing, net zolang tot het wel in het ambtelijk straatje past.
Het kan ook zijn dat er helemaal niets gebeurt, dat de motie ter kennisgeving wordt meegenomen en via vijf mooie zinnen doorverwezen wordt naar 16 december. Op die datum staat het collegeprogramma in de raadsagenda.