Rondom de huisvesting van een paar jonge vrouwen in de oude katholieke pastorie is al sinds 2025 herrie. Enkele mensen zijn het er niet mee eens, de gemeente wil voldoen aan haar opvangplicht. Het kerkbestuur vond in de gemeente een partner en het woord was: “verzorgingsbehoevend”.

Dat woord staat echter niet in de Dikke van Dale. De onafhankelijke bezwarencommissie kon om het bezwaar van een omwonende niet heen en wees het toe. De bezwaarmaker maakt al vanaf het begin in juli ’25 duidelijk dat ze dit project juridisch onjuist acht en schreef destijds in een brief aan de buurt “Wij willen gemeente Ermelo en wethouder Tigchelaar in het bijzonder, verzoeken helder te onderbouwen hoe dit juridisch, bestuurlijk en contractueel is ontstaan”.

De gemeente laat op ons verzoek weten: “We blijven bij ons besluit dat de opvang van vrouwelijke alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’s) aan de Smidsweg 22 rechtmatig is maar we begrijpen ook dat de eerdere juridische onderbouwing en onze communicatie daarover beter hadden gemoeten. De onafhankelijke bezwaarschriftencommissie oordeelde dat ons besluit onvoldoende gemotiveerd was, onder meer omdat we te algemene definities gebruikten voor de zorgbehoefte van deze jongeren.”

“Had beter gekund”

Het “dat had beter gekund” is een punt van aandacht. Het ware te wensen dat de gemeente – in ongeveer alles – eerst gaat praten met betrokkenen, dan het plan schrijft en het vervolgens presenteert. Je voorkomt er bezwaren niet mee maar de huidige route (plan droppen, bezwaren verwerken, vertellen dat het niet goed ging) is het ook niet. Alsnog, wij zaten na de besluitvorming over de AMV’sters bij het persuur met het gemeentebestuur en zagen evenmin aanleiding om te verwachten dat er bezwaren zouden ontstaan.

De jonge vrouwen gaan intussen goed, de buurt is er oké mee. Eigenlijk loopt alles op rolletjes. Ze hebben allemaal school, sommigen hebben werk, we komen ze tegen in winkels, ze zijn handig met hun telefoon en leren snel. Begeleiding loopt regelmatig mee en dat is ook niet zo gek want mensen van die leeftijd willen het zelf uitzoeken.

De gemeente stelt: “Belangrijk om vast te stellen dat de opvang in de praktijk goed verloopt. De zeven jongeren die er wonen krijgen de begeleiding die zij nodig hebben om hun weg te vinden in onze samenleving.”

Juridisch geen status

De bezwarencommissie is een orgaan dat bezwaren van inwoners tegen het licht houdt en van een advies voorziet. Juridisch heeft de commissie geen status, alsnog komt het zelden voor dat de gemeente een advies negeert. We herinneren ons een persuur waarin toenmalig wethouder Hamstra met nadruk meldde dat het college “au contraire” ging, tegen de commissie in.

De commissie heeft deze keer geadviseerd het werk beter te doen en aldus geschiedde: “Om deze opvang juridisch sluitend te verantwoorden richting alle betrokkenen, hebben we de motivering aangevuld”.

De wettelijke zorgplicht wordt geborgd. In plaats van algemene begrippen sluit de gemeente direct aan bij de zorgplicht voor minderjarigen zoals die in het Burgerlijk Wetboek omschreven staat. Hiermee onderbouwt het bestuur dat deze zeven meisjes (16-18 jaar) ‘verzorgingsbehoevend’ zijn en daarom binnen de maatschappelijke bestemming van het pand passen. 

Over rechtszekerheid schrijft de gemeente: “We hebben de begrippen ‘bijzondere woonvorm’ en ‘maatschappelijke voorziening’ duidelijker afgebakend. Dit geeft omwonenden de juridische helderheid waar zij recht op hebben en die in de eerdere fase ontbrak.”

Met deze verbeterde motivering voldoet de gemeente naar eigen verwachting aan het advies van de commissie en biedt ze “een stevige juridische basis voor de voortzetting van de opvang op deze locatie”.

De bezwaarmaker vindt er wat van en kondigt aan naar de rechter te stappen om te laten toetsen wat die ervan vindt.