Na vier jaar besturen kijken coalitiepartijen CDA, Eén-Ermelo en ChristenUnie terug op wat er is bereikt in Ermelo. Opvallend genoeg vertellen ze grotendeels hetzelfde verhaal – telkens met een ander accent. Je leest drie visies op wat “goed bestuur” eigenlijk is.

Wij vroegen bij elke partij een lijstje op met waar ze trots op zijn. “Ga je staan voor wat je gedaan hebt?”

Rust in het bestuur. Is dat ervaring, vernieuwing of houding?

De drie partijen noemen het herstel van bestuurlijke rust als een belangrijk resultaat. De uitleg verschilt echter.

Het CDA ziet de rust vooral als het gevolg van stevig en ervaren bestuur. Volgens de partij is er stabiliteit ontstaan doordat afspraken zijn nagekomen, dossiers zijn doorgezet en het college verantwoordelijkheid heeft genomen, ook in lastige kwesties.

Eén-Ermelo, nieuwkomer in de raad, legt het accent elders. De partij spreekt over het doorbreken van een oude “ritselcultuur” en stelt dat de politiek weer over inwoners gaat in plaats van over zichzelf. Rust is bij hen vooral het gevolg van een, hun, andere politieke mentaliteit.

De ChristenUnie kiest weer een andere invalshoek. Volgens CU ontstaat rust niet zozeer door macht of vernieuwing, maar door houding: luisteren, verbinden en het vermijden van politieke ruis. Besturen is volgens hen vooral een kwestie van betrouwbaarheid.

Wij menen overigens dat bestuursrust niet te danken is aan politiek. Het huidige college heeft intrinsieke kwaliteit, Ermelo heeft een puike burgemeester plus een bijzonder goed directieteam. Partijen ‘ownen’ makkelijk waar zij niet aan bijdragen.

Financiën: stabiel, merkbaar of voorzichtig?

Over het geld zijn de partijen het in grote lijnen eens: Ermelo staat er beter voor dan vier jaar geleden. De toon onder die constatering verschilt wederom.

Het CDA benadrukt dat Ermelo vier jaar op rij een sluitende begroting heeft gehad, zonder lastenverzwaring voor inwoners. Volgens de partij is dat geen spectaculaire prestatie maar wel een fundamentele.

Eén-Ermelo trekt het naar zichzelf toe. De partij wijst erop dat na een eerdere forse OZB-stijging de trend is gekeerd en dat inwoners zelfs geld terugzagen op hun aanslag. Het maakt financieel herstel volgens hen tastbaar, ondanks dat het om 43 euro ging.

ChristenUnie plaatst de cijfers in een bredere context. In een periode met veel onzekerheid – het ravijnjaar dreigde immers – is volgens hen niet alleen gekozen voor voorzichtigheid maar ook voor vooruitkijken, onder meer via een spaarpot voor duurzame ontwikkelingen.

Woningbouw: tempo, richting en grenzen

Op het gebied van woningbouw is de overlap tussen de partijen groot: de drie coalitiepartijen erkennen dat er weer beweging is na jaren van stilstand.

Mooi is wel dat zij daar eigenlijk geen bijdrage aan geleverd hebben. Roepen in de raad levert immers geen woningen op. De kudo’s voor deze versnelling leggen wij bij het college, zij hebben wat op stapel stond in besluit en plan veranderd. De raad stond er bij en had kritiek op het tempo.

Het CDA voert alsnog de boventoon met een lange lijst aan concrete projecten en locaties. Van Veldwijk tot Horst en van Speuld tot het Callunaterrein: volgens hen zijn op veel plekken knopen doorgehakt.

Eén-Ermelo vat het samen in een beeld dat makkelijk blijft hangen: “de bouwkranen staan weer in het dorp”. Hun nadruk ligt minder op details en meer op het gevoel dat Ermelo vooruit gaat.

De ChristenUnie richt zich vooral op de keuzes achter de plannen. De partij benadrukt het belang van sociale woningbouw. Woningbouw mag versnellen, maar moet volgens hen wel passen bij het landschap en het dorpse karakter.

Samenleving en voorzieningen: breed investeren of kleine symbolen?

Onderlinge verschillen worden het duidelijkst als het gaat om voorzieningen en gemeenschap. Het CDA wijst op brede investeringen: sportaccommodaties, scholen, bibliotheken, het sociaal domein en inclusie. De partij ziet de gemeente als een systeem dat voorwaarden moet scheppen voor een sterke gemeenschap.

ChristenUnie kiest juist voor kleinere, symbolische voorbeelden. Het eerste kinderdebat in Ermelo, steun voor de Schaapskooi en Museum Het Pakhuis: volgens de partij zijn dit initiatieven die laten zien dat politiek ook over betrokkenheid en vorming gaat.

Deze onderwerpen noemt Eén-Ermelo nauwelijks. De partij kiest er voor zich te richten op bestuurlijke verandering, financiën en zichtbare voortgang.

Drie verhalen, één werkelijkheid

Leg je de terugblikken naast elkaar dan zie je geen tegenstrijdigheden, wel verschillende verhalen over dezelfde periode. Het CDA benadrukt ervaring, omvang en uitvoering, Eén-Ermelo zet in op herkenbaarheid en het gevoel dat het anders is gaan lopen, ChristenUnie legt nadruk op waarden, zorgvuldigheid en menselijke maat.

De vraag wie “winnaar” is hangt uiteindelijk af van wat de kiezer belangrijk vindt. Kijkt die naar aantallen projecten en bestuurlijke continuïteit dan kom je al snel uit bij het CDA.

Wil je vooral voelen dat politiek dichterbij is gekomen dan zal je je herkennen in het verhaal van Eén-Ermelo. Wie waarde hecht aan voorzichtigheid en morele richting vindt zich terug bij de ChristenUnie.

Misschien is de beste conclusie dat Ermelo de afgelopen jaren niet door één partij vooruit gekomen is maar door drie verschillende partijen die elkaars manier van kijken hebben aangevuld.

Het nieuwe Eén-Ermelo was de eerste twee jaar druistig en pakte de jaren erna de samenwerking op, iets wat ze ook aangeven in hun 10-puntenlijstje: “Deze resultaten zijn bereikt samen met onze coalitiepartners, vanuit vertrouwen en gedeelde verantwoordelijkheid.”

Het CDA had het door personele wisselingen lastig en kwam niet goed uit de eigen schulp. Pas later werd de samenwerking ingezet en werd over deze periode heengekeken door Marjan Van Noort tot lijsttrekker te benoemen.

ChristenUnie heeft Ronald als wethouder maar ook als structureel boegbeeld. Duidelijkheid en zekerheid bieden is waar CU voor gaat. Zij is dan ook trots op de manier waarop ze zich als fractie in de raad hebben opgesteld: respectvol, luisterend en verbindend.

CDA gaat met Erik van der Weide als wethouderskandidaat en de vernieuwde fractie een nieuwe fase in. Eén-Ermelo kiest voor behoud van de opbrengst van de afgelopen vier jaar en loopt met hetzelfde team door. ChristenUnie probeert drie zetels binnen te houden met Ronald van Veen als uithangbord en Liesbeth als lijsttrekker en positioneert zich als het redelijk geweten.

De polls geven nog geen goed antwoord. Reageer vooral op onze socials met wat jij denkt dat de uitslag van de verkiezingen wordt.