Nieuwe variant in eenden-dossier: wij van WC-Eend

Als de overheid zijn eigen interviews gaat uitbrengen kan je je afvragen wat de gedachte is. Snappen journalisten het niet, zoals Wethouder Hugo Weidema in zijn door de voorlichting van de gemeente opgeschreven tekst zegt? Of wil de wethouder zonder al te kritische vragen zijn eigen verhaal verkopen?

Als stukjesschrijvers voelen we ons zeer thuis in het verhaal Tomassen Duck-To en dat we "hap-snap" artikelen schrijven komt vooral omdat de informatie gecensureerd, geheimgehouden, incidenteel en gedurende een hele lange periode naar ons toekomt. Geef antwoord op de vraag waarom Tomassen wel mag wat andere ondernemers niet mogen en je krijgt een heel interessant integraal artikel.

Antwoord op de vraag naar dat waarom krijgt de journalistiek niet, het zijn bits and pieces, stukjes uit het proces en daar moet je wat mee. Dus doen we het maar zo en schrijven we artikelen over het nieuws van de dag. Integraliteit komt wel als het dossier klaar is denk je dan.

Eén jaar burgemeesterschap van Hans van Daalen werd ook gevierd met een interview door Voorlichting. We hebben destijds niet gevraagd of het 100-dagen interview in Ermelo van Nu zo slecht was maar dachten er wat bij.

Nu Wethouder Weidema ook deze route kiest ontwaren we een trend: de gemeente wil meer in eigen hand houden (Weidema: "Laat ik het in plat Hollands zeggen: ik ben het gedoe eromheen meer dan zat") en dan is zelfs de aanwezige voorlichter bij het gesprek tussen wethouder en pers inmiddels een gepasseerd station.

Het zegt iets over de spanning in de dossiers maar het getuigt niet van moed. Je organiseert er bovendien je eigen verzet mee. Op de socials ging het stevig los en (uiteraard) liet Stichting DOEH van zich horen.

Interviews zijn gesprekken met vragen en weerwoord. In het artikel dat op ermelo.nl verscheen staan voldoende punten die vragen om een kritische noot en verduidelijking. Het is niet heldhaftig van het gemeentebestuur om die vragen te voorkomen door zelf een persbericht te verpakken als een interview. Nog even los van het feit dat je als bestuur en pers elkaar nodig hebt en dit niet persé de manier is om relaties te onderhouden.