Bijzonder moet het zijn geweest toen op 18 april 1945 de tanks en pantsers Ermelo binnen kwamen uit de richting van Putten. De (over)grootouders van de mensen die er nu stonden moeten opgewonden, bang, schrikkerig, overdonderd en blij geweest zijn. Ongeloof zal geheerst hebben, “Nu wel dan?”

Duizenden waren erbij op 19 april 2025. Rijen dik opgesteld aan beide kanten van de weg met in het midden 44 legervoertuigen uit die tijd, aangevoerd door twee dikke tanks. De podiumopstelling was wat wazig waardoor je van iets verderaf of niets hoorde of niets zag, het mocht de pret niet drukken.

De toeschouwers waren onder de indruk, het was muistil tijdens de speeches van burgemeester Hans van Daalen en Dick van Broekhoven, een brigadegeneraal, en eigenlijk bleef het dat ook toen de hekken open gingen en de kleine kids op de schouders van Pa de tank zelf mochten aanraken, en er zelfs op mochten.

In ’45 was er nog een beetje actie nodig om de Duitsers van de weg te krijgen, er was een boom op gegooid en er werd geschoten. Dat moment werd nagespeeld, inclusief boomstammen.

De rij wagens stond tot aan de Telgterweg (je wandelt daar eigenlijk nooit maar de Oude Kerk met de woning ervoor langs de Ds. Medenbachweg is een plaatje). Dik een uur hadden mensen de tijd om met krijtjes op de wagens te schrijven, ze aan te raken of zich te verwonderen over de diverse uniformen die langs liepen. Her en der stond een Canadees in uniform langs de weg die door een omstander in Veluws Engels bedankt werd voor zijn bijdrage aan onze vrijheid.

Na het defilé vertrok het volk, er was nog meer te doen immers. De Regioharmonie speelde prachtig voor een redelijk leeg Weitje. Het versnipperde wat en een uurtje na de aftocht was het op het Molenaarsplein ook niet zo heel druk.

Op de braderie aan de andere kant van het dorp kon je daarentegen over de hoofden lopen. Volle bak, altijd dezelfde artikelen maar de toerist vindt het mooi en de Ermeloër zoekt een plekje op een vol terras.