Eind oktober 2022 hebben buurtbewoners boompjes weggehaald uit het Houtdorperveld. Een ondankbare taak want boompjes staan overal. De berken trek je zo los maar die andere, de bomen die diep wortelen, die ben je niet zomaar kwijt. Rolf en zijn buurman uit Speuld werkten zich in het zweet.

De hei verwoekert en dat zie je als je over de betonbaan rijdt: bomen, pijpestro, er is van alles aan de hand en de hei wordt minder en minder. Het is een proces van jaren en opeens gaat het hard, niet een beetje geel gras, overal veel geel gras.

Hei is kunstmatige natuur, we hebben het omdat we het willen hebben. Rond 1800 was hei ook al kunstmatig maar diende het een doel en dus werd de hei onderhouden. De plaggen, die er naderhand voor zorgden dat het land zich moest herontdekken, werden afgestoken en de braakliggende grond nam de heide weer over. Grotere stukken werden afgebrand waardoor boompjes geen kans kregen en gras werd vernietigd. Op die manier bleef de heide in stand.

Tegenwoordig moet een magere kudde schapen samen met wat Lakenfelders het werk doen. Schapen eten gras maar geen hei. Lakenfelders eten evenmin van de bomige heide en beiden laten de bomen met rust. De gemeente, het landschapsbeheer, niemand heeft voldoende resources paraat om dit landschap, breed gekoesterd, adequaat te beheren. En zo keert de boom zich tegen de heide en raakt die laatste de weg kwijt.

Elders in het Houtdorperveld (tussen Speuld en Garderen) zijn Drentse Landgeiten ingezet. Zij beheren een paar hectare grond en vreten met succes de bomen eraf. Dit lokale initiatief krijgt vooralsnog geen vervolg, al is een gesprek gevoerd om die geiten in een groter gebied, gesponsord door de bewoners van aanpalende gronden, in te zetten. Dagelijks verweiden, een wolf-hoog beschermingshek. Zet er een ezel bij ter bewaking en de zaak regelt zichzelf. Zou je zeggen.