Arap-John Tigchelaar was onbekend in Ermelo. Honderdzeventien dagen is hij inmiddels wethouder en ‘iedereen’ kent hem. Nogal een prestatie in ons stugge dorpje op de hei. Hoe deed-ie dat?
Zijn eerste begroting ligt er. Tijd om uit te zoeken wat de man doet.
Hij is toegankelijk. Een klein kereltje met veel energie die op zaterdagmorgen in zijn tuin werkt, om 12 uur aanschuift voor de opening van Spot-On Ermelo, daarna Ruurd en Sandra van de Volksmond uitwuift, even naar het AZC in Harderwijk fietst, terugkomt voor een tonic en door gaat naar de Buitenbrinkweg.
Hij woont zeker weten in zijn telefoon. Al fietsend filmt hij zijn tochten van huis naar het gemeentehuis, naar Ermelose bruidsparen, naar boerderijen en bedrijven of naar Oldebroek.
De portefeuille is omvattend. Cultuur, financiën, economie en wonen. Het brengt hem ergens en vrijwel iedere ochtend kan je op Facebook of Instagram zien waar hij langsgekomen is. Dan weer vlinders op tuinhekjes, een andere keer van die groene mannetjes die je aansporen om op spelende kinderen te letten, bordjes op woningen. Dit zijn we niet gewend.
In 1985 kwamen wij in Ermelo aan onder het gesternte van Arie Vellekoop en Arie Strijbos. Dat waren mooie mannen met statuur en in de jaren 80 was dat natuurlijk ook belangrijk. Je boog nog net niet als je de wethouder tegenkwam (al moet ik zeggen dat het met Strijbos zo’n vaart niet liep).
Vele wethouders verder is AJ Tigchelaar wel een exemplaar. “Ik sta in principe zes dagen per week ter beschikking” vertelde hij een paar weken geleden toen we hem iets vroegen op zaterdag. Bijvoorbeeld het gesprekje dat-ie vandaag in de wereldwinkel had, waar hij luistert naar de zorg van de vrijwilligers omdat er in dat stuk straat steeds minder mensen lopen (kan ook niet, er is nauwelijks een trottoir over). Het helpt hen. Hij doet het met aandacht en is betrokken. “Kon er net zo goed even naar toe lopen” zwaait hij met zijn paraplu.
Wat hij niet doet is iets toezeggen. Tigchelaar luistert, is zeker niet te beroerd om een gevoel te delen of te kijken of hij je met iets kan helpen maar hij zal het niet van je overnemen. Hij doet er wat mee. Een paar weken later komt er een antwoord maar dat is dan weer niet zijn antwoord, het is het antwoord van de gemeente. Vooralsnog is er geen maat op zijn zorgvuldigheid gezet.
Deze wethouder is attent en in de wandelgangen hoor je waardering.. Hij loopt in het dorp rond, luistert, neemt mee en reageert. Een raadslid van een partij, niet de zijne, zei blij met hem te zijn. “Zijn dossierkennis man. Hij zit er net maar weet alles!”
Tijdens raadsvergaderingen komt hij geïnformeerd en bondig uit de hoek, hij weet dan inderdaad waar hij het over heeft.
Je drukt hem niet weg. “We gaan er geen lievelingetjes op nahouden.” was zijn reactie op de dwangsommen aan Tomassen. Megatrots is hij op de eerste sluitende meerjarenbegroting in vijf jaar die onder zijn wethouderschap afgeleverd is. Hij had zich voor het persmoment op maandagmorgen goed voorbereid. “We hebben hem dicht!”
Tigchelaar neemt dingen snel op. Vraag hem iets, er komt een sluitend antwoord, een appje of een hartje op een post. Als hij het niet weet is hij niet zo dom om te gaan blaten. Niet uit de hoogte of van afstand. “Ik ben uw dienaar” vertelde hij de raad tijdens de laatste politieke tafel. Arap-John wordt niet met iedereen vrienden, hij geeft je wel het gevoel dat hij en jij bij elkaar horen.
Honderdzeventien dagen in dienst. De weg in de organisatie lijkt hij gevonden te hebben en ook daar heeft hij korte lijntjes al moesten ze wel aan hem wennen.i
Is AJ politiek gevoelig? “Hier kan ik over struikelen” zegt hij verstandig over een onderwerp. “Daar moet ik op letten”. Ambitieus? Nogal. Als het aan hem ligt zit hij er langer dan twee jaar.
Een slimmerd? Ja dat is-ie. Gezond streetwise, en na een lange carrière als directeur en wegbereider ook ervaren. Slim, niet fout slim.
Ermeloërs – wethouders – gemeente – waardering. Het loopt niet altijd even soepel bij ons. AJ heeft het binnen 117 dagen voor elkaar dat men hem respecteert, waardeert, bij de voornaam noemt, leuk vindt en met hem wil praten. Hij verandert door zijn manier van optreden de bestuurscultuur door vertrouwen uit te stralen en dat wederkerig te maken. Samen met nieuw management in het gemeentehuis kon dit nog wel eens een ommekeer betekenen.
