Voor de Pinksteren vroegen we de nieuwe coalitie om een formatieupdate. Het hoefde niet inhoudelijk maar vertel even waar je mee bezig bent, vertel iets over het proces. Het kwam niet echt.

Sinds de verkiezingen is het stil en dat heeft het dorp niet verdiend. Dat was althans ons idee, zo moeilijk is het niet om te vertellen waar je mee bezig bent. Dat je over heikele punten je mond houdt begrijpen we dan ook wel weer.

We appten de fractievoorzitters met de vraag om een procesverslagje. Duurde lang, iedereen moest er in meegenomen worden. Resultaat nul. Afgelopen dinsdag trokken we Marjan van Noort (CDA) zo’n beetje van de fiets met diezelfde vraag. ‘Ja, het gaat goed, er komt een ontwerp, we werken in werkgroepen en we willen het goede houden en er nieuwe inzichten aan toevoegen.”

Ze zou me nog informeren maar dat gebeurde niet en het leidde tot een appje onzerzijds: “je gaat me toch niet laten fantaseren over openheid en zo hè 😉” Alsnog bleef het stil.

Het verhaal moest vermoedelijk in de raadsvergadering verteld worden – en niet in de krant. Zoveel mensen kijken de raadsvergadering echter niet maar Marjan nam er alsnog het woord. Ze vertelde precies wat ze op de fiets al verteld had. ‘Er komt een coalitieakkoord aan en dat hebben ze met elkaar in de steigers staan. Over inhoud gaan we het nog niet hebben.’

“Een broedende kip moet je niet storen” voegde iemand anders toe. In Apeldoorn is de broedende kip allang klaar. “Hoe snel wil je iets?” vroegen we ons af. De komende twee weken gaat de snelkookpan dan ook echt aan want 15 juni is het deadline day.

‘Interne communicatie’

Alsnog heeft het dorp er niets van meegekregen. Op het eiland van de politiek bouwt men aan een constructie voor henzelf – die je prima kunt delen.

Er speelt immers meer. Het lijkt erop dat de politiek de weg even kwijt is en zo is je mond houden ook wel weer verstandig. Het CDA mist historisch besef en PE wilde wethouder worden. De VVD was al boos, SGP doet beschaafd mee bij het vragen om onmogelijke antwoorden in het dossier Tomassen. Tegelijk loopt de formatie. Hoe is dat dan ingericht, welke werkgroepen zijn er, welke onderwerpen komen aan de orde? Welke keuzes maak je? Ondanks politiek vinden mensen dat wetenswaardig.

Het is geen hard nieuws, het neemt mensen mee. Zij zijn de kiezer en hebben het de laatste weken al zwaar genoeg gehad met vertrouwen in de politiek. Hoe eerder je wat zegt hoe beter, dan kan je ook nog wat aanpassen. Als het eenmaal een echt akkoord is loopt het tot eind 2029.

“De sfeer is goed” is een mededeling uit de categorie interne communicatie en omdat politiek nooit intern is doe je kiezers een juister plezier met vertellen wat je doet. Van Eén-Ermelo hoorden we dat de openheid er zou komen maar ook daar horen we dat we bij het CDA moeten zijn (zij zijn leider in de besprekingen).

Het voelt ongemakkelijk om in tien weken na de verkiezingen niets te horen. Uiteraard, de partijen kennen elkaar dus onderling ligt zit wel goed maar daar heeft het publiek niets aan. Gooi vooral even wat clickbait over de schutting, vertel waar je het over hebt. Die boodschap kwam niet over.

De beslotenheid van het overleg, en intussen ook de houding van de oppositie, baart zorgen. De eerste raadsvergaderingen in deze samenstellingen waren al niet zo geweldig. Aan het eind van de vorige rit was men zo blij met elkaar. Gaan we nu weer twee jaar vechten voor we blij zijn?

De kunst is kiezers die in je investeren te behouden.