Dat Bram Klapwijk met zijn herenmodezaak ging stoppen hing al even in de lucht. Na al die jaren, de zaak hoorde zeker 45 jaar bij Ermelo, mocht hij wel een afscheid van formaat krijgen. Alsnog is dat niet gelukt, het eerste weekend van augustus ging de zaak dicht.

Gezondheidsproblemen, een wandelstok, slechte fysiek. De vaste klanten van Bram Klapwijk volgden het proces nauwgezet. Bordjes op de deur: ‘omstandigheden’ en steeds minder openingstijd want Belinda kon het in haar eentje ook niet aan, zij maakt ook nog eens bloemstukken van heb ik jou daar.

Klapwijk Herenmode werd het genoemd nadat Bram de zaak van zijn vader had overgenomen. Herenmode met een twist, van die shirts waar Ruurd Post het heel goed op doet. Bram had een vaste klantenkring maar wist door zijn assortimentkeus heel wat nieuw volk de zaak in te krijgen.

Belinda van Amerongen werkt 14 jaar met Bram samen, zij maakte het allemaal mee. De laatste jaren ging de gezondheid van Bram achteruit maar zij hield stand, “Je moet wat” zei ze vrijdag voor de sluit terwijl ze een paar mooi afgeprijsde overhemden verkocht.

Bram was rustig. Hij zat in zijn zaak, je hoorde hem niet. Tegenwerken deed hij niet, hij was van de ’the silent generation’ en werd steeds wat grijzer. Het afgelopen jaar deed hem geen goed, de datum van 1 augustus was al vastgezet en Belinda ging vorige week bij hem op bezoek.

“We gaan stoppen, Bram” was haar oordeel. Bram was het eens. De opkoper werd gebeld voor donderdag, vrijdag was het druk in de zaak en pakte men wat koopjes mee.

We belden de afgelopen weken wel eens maar een mooi afscheidsinterview ging niet meer lukken. Bram doet Ermelo de groeten.