Schreven we zeven dagen geleden deze hommage aan Bram Klapwijk, er kwam al geen antwoord op onze appjes. Hij bleek in het ziekenhuis te liggen en is daar overleden. Bram is 65 geworden.

Dat Bram Klapwijk met zijn herenmodezaak ging stoppen hing al even in de lucht. Na al die jaren, de zaak hoorde zeker 45 jaar bij Ermelo, mocht hij wel een afscheid van formaat krijgen. Alsnog is dat niet gelukt, het eerste weekend van augustus ging de zaak dicht.

Gezondheidsproblemen, een wandelstok, slechte fysiek. De vaste klanten van Bram Klapwijk volgden het proces nauwgezet. Bordjes op de deur: ‘omstandigheden’ en steeds minder openingstijd want Belinda kon het in haar eentje ook niet aan, zij maakt in haar andere tijd bloemstukken.

Klapwijk Mannenmode werd de zaak genoemd nadat Bram het van zijn vader had overgenomen. Mode voor mannen met een twist, shirts waar niet alleen Ruurd Post het goed op deed. Bram had een vaste klantenkring en wist door zijn assortimentkeus heel wat nieuw volk de zaak in te krijgen.

Belinda van Amerongen werkte 14 jaar met Bram samen, zij maakte het allemaal mee. “Je moet wat” zei ze vrijdag voor de sluit terwijl ze een paar mooi afgeprijsde overhemden verkocht.

Bram was rustig. Hij werkte in zijn zaak, je hoorde hem niet. Tegenwerken deed hij niet, hij was van de ‘silent generation’ en werd steeds wat grijzer. Het afgelopen jaar deed hem geen goed, de datum van 1 augustus stond al vast maar ‘misschien toch nog even door?’

Belinda ging 30 juli bij hem op bezoek. “We gaan echt stoppen, Bram” was haar oordeel tijdens dat gesprek. Bram was het eens. De opkoper werd gebeld voor donderdag, vrijdag was het druk in de winkel en pakte men wat koopjes mee. Zaterdag ging de winkel dicht en werd het leeggehaald.

We belden de afgelopen weken wel eens maar een mooi afscheidsinterview ging niet meer lukken. Bram deed Ermelo de groeten. Dat het zo snel een finaal afscheid zou worden.