De VVD, samen met Progressief Ermelo en de SGP, vraagt zich hardop af of de raad volledig en correct is geïnformeerd over het Bibob-onderzoek naar Tomassen Duck-To.

De reden voor de vragen is dat de gemeente vorig jaar meldde dat een tip van het Openbaar Ministerie de aanleiding was voor het Bibob-onderzoek. De Stentor zette een WOO-onderzoek op poten en kwam daardoor aan data die in dat proces wellicht een rol speelde. De krant meent te concluderen dat het college al aan een Bibob-besluit werkte vóórdat die tip binnenkwam.

Wij schatten in dat het logisch is dat er over een Bibob werd nagedacht. Het dossier is niet mis, loopt een jaar of 10 en wordt als hoofdpijn bestempeld. Denk je dan nóg niet overal over na dan ben je als gemeente geen knip voor de neus waard, je moet je als gemeentejurist overal op voorbereiden. Dat je er over nadenkt wil echter niet zeggen dat je besloten hebt om het te doen.

Als raadslid zit je wat klem. Uiteraard wil je niet achteraf voor de voeten geworpen krijgen dat je erbij stond, ernaar keek, zag hoe het dossier zich ontspon en niets deed. De reactie op het Stentorartikel begrijpen we als een terechte vraag over de volgorde van gebeurtenissen.

Echt geheim

Er is echter een wet. Bibob staat voor Wet Bevordering Integriteitsbeoordelingen door het Openbaar Bestuur en is bedoeld om te voorkomen dat een gemeente met een vergunning strafbare feiten mogelijk maakt.

Ermelo trok na het Bibob onderzoek (dat door het landelijk bureau Bibob is uitgevoerd, onderdeel van het Openbaar Ministerie) de vergunningen van Tomassen in. Dat weten we.

Verder is vrijwel alles rond de Bibob bij wet geheim. Niet een beetje geheim. Echt geheim. Praat je er toch over dan word je vervolgd. Punt.

De oppositie stelt nu openbare vragen over een proces waarvan ze weet dat grote delen wettelijk niet openbaar besproken mogen worden. Daardoor ontstaat vanzelf de indruk dat het college iets achterhoudt, terwijl het simpelweg niets mág zeggen.

Toch wordt een openbare raadsbehandeling geopperd als er “geen bevredigend antwoord” komt. Wat “bevredigend” inhoudt is onbekend, de oppositie vraagt om openheid van iets dat bij wet verborgen is.

Niet reële verwachtingen

Het publiek weet dan al snel genoeg. Of eigenlijk: dan weet het publiek niets, maar voelt alles. “Wanneer er in de samenleving twijfel ontstaat over de rol van het college, dan moet je die twijfel niet laten voortbestaan,” zegt Brouwer in de Stentor.

Klinkt logisch maar dit WOO-verzoek lijkt ingezet te zijn om te proberen of er ergens iets te vinden valt. Het vervolgens ’twijfel in de samenleving’ noemen voelt als een trigger om de vraag nog wat serieuzer te laten klinken.

‘Een’ antwoord komt er aan

Burgemeester Van Daalen beloofde binnen twee weken schriftelijk te reageren. Die termijn zal met opzet gekozen zijn, men wilde vast wel tijd hebben om ook met haar Bibob advocaat te praten over hoe ver ze kunnen gaan met de beantwoording. Woensdag loopt de termijn af.

Wat de antwoorden ook zijn, die “openbare raadsvergadering” komt er niet want je mag het er niet over hebben. Door deze aankondiging wordt echter wél een haakje geslagen in het gevoel van het publiek over deze zaak. Dat maakt het interessant want wat wil de oppositie met deze vragen bereiken?

Brouwer vindt de stilte aan de overkant opmerkelijk. “Dit gaat niet alleen de oppositie aan, maar de gehele raad.” Hij heeft een punt maar als oppositie wring je je vaker in bochten om antwoorden te krijgen die er niet komen. De aanstaande coalitie heeft bovendien nog geen status en houdt alleen daarom al de mond dicht.

De beantwoording van de raadsvragen ligt vast al klaar en wordt dan aan de raadsleden gezonden. Het resultaat verschijnt hoe dan ook in alle kranten.

Wij keken eerder al naar oppositionele onrust en dachten er hier wat over na.