Elke vereniging is druk met geld ophalen. Ze zamelen oud papier in en verwachten er iets rijker van te worden. Dat werk is noodzakelijk om leden goed te kunnen bedienen, alles wordt duurder. Er komt echter een bezuiniging aan op sport en dan wordt zulk geld belangrijker.

Uit de Kadernota 2023 stamt de taakstelling om 9 ton op sport te bezuinigen. Dat dit voornemen zo makkelijk niet gerealiseerd is verklaart wellicht de tijd die het genomen heeft. SGP vraagt er regelmatig aandacht voor.

x * 10

In Trouw stond een artikel: “Stop 1 euro in de sport en de samenleving wordt er 10 rijker” met als subtitel “Investeringen in lokale sportclubs betalen zich dubbel en dwars terug. Bezuinigen op sportclubs is het domste wat je kunt doen”. Het Landelijk Impactonderzoek Sportverenigingen heeft plaatsgevonden en dat is het onderliggende bewijs van die stelling.

“Hoewel de betekenis van sportverenigingen breed wordt erkend”, schrijven de onderzoekers, “ontbrak het tot op heden aan concreet en onderbouwd inzicht in hun feitelijke maatschappelijke impact. De opbrengsten zijn voor het eerst in euro’s vertaald”. Het rapport is afgelopen week aan de Tweede Kamer aangeboden en heeft de burelen van de sportwethouder ook bereikt.

De vraag is of je wel moet bezuinigen op sport. Of je er sowieso over na moet denken. Sinds in de jaren 80 de eerste kortingen op Onderwijs door Deetman werden ingevoerd is bezuinigen een wijze van werken geworden. “Geef geld, haal het weg, geef weer geld, haal het weer weg”. Je kunt ook kijken naar wat het je waard is. Wat wil je, wat zijn de opbrengsten, wat zijn de kosten, vind je dat een match?

In een eerder artikel, het ging over de mogelijke dagsluiting van De Triade, deden we een poging. Je kunt een sportbedrijf oprichten maar bepaal vooraf wat ze moeten doen, wat het mag kosten, kijk of zij het ervoor willen doen en of het dorp waar voor dat geld krijgt. “Investeer in je dorp” als beleidslijn. Zeg ‘ja’ tegen initiatieven en trek dan die portemonnee voor een vastgestelde periode.

Niet alleen sport scoort, welzijn ook

Afgelopen weken voerden we een gesprek met iemand van Welzijn Ermelo. We vroegen wat ze doen en wat de impact van het werk is. Wat ze doen is omschreven, impact is lastiger te meten of niet meetbaar. Je kunt aantallen vrijwilligers tellen en beantwoordde vragen turven maar hebben meer mensen er meer aan gehad dan vier jaar geleden? Die vraag staat open.

Het is ook een lastige vraag om te beantwoorden en dat heeft met geld te maken. Hoe is de belasting van de Jeugdzorg en wat wil je erin bereiken? Wil Ermelo hebben wat Welzijn Ermelo doet? Heeft het er grip op? Zijn die kosten een investering van de samenleving in zichzelf? Dan wil je ook meetbare resultaten zien.

Wij zelf vertalen opdrachten al snel in rendement. Dag mag hard of zacht maar moet aantoonbaar zijn. Kids die gezond in lijf en hoofd zitten en dat worden van sport en samenspel, dát kan je rendement noemen. Zitten er weinig mensen in de schuldhulpverlening, worden eenzamen goed opgevangen, is er een goed lopend buurtcentrum zoals de Parasol? De uiteindelijke vraag blijft: levert het op wat je wilt en hoeveel heb je ervoor over? Dat is een politieke discussie.

Rendement is een beetje eng

Rendementsvragen zijn eng voor organisaties want stel dat je ernaast zit en doet waar niemand geld voor over heeft? Leef je dan straks nog wel? Ook de wijze waarop beleid gemaakt en gefinancierd wordt verandert door de vraag op een andere manier te stellen.

Als je zegt wat je wilt maar niet krijgt wat je wenst, wat doe je dan? Evalueren, bijsturen en uiteindelijk beslissen. Er zit weinig anders op. Het vraagt op de beleidsterreinen om een jaarlijkse Planning & Control Cyclus met een vastgestelde doorlooptijd voor de financiering. Je kunt wel lang geld uitgeven aan iets waar niemand op zit te wachten maar kan je het dan niet beter elders besteden? Hoe hou je dat in de gaten?

Mag je in rendement denken?

Ook een bodemloze put wordt ooit gedempt. Dat alleen is een reden om rendement vast te stellen.

Sportbedrijf Interactie publiceert sinds twee jaar een ‘sociaal impact overzicht’. Het laat zien wat zij bijdragen, wat hun rendement is. Ermelo geeft zo’n 5,5 miljoen uit aan sport. Terugkijkend op het onderzoek betekent het dat Ermelo zich door negen ton te bezuinigen 9 miljoen te kort doet in geld dat bespaard wordt op gezondheidszorg, schooluitval, weinig plezier in het leven. “Het rapport laat zien dat sportverenigingen de grootste maatschappelijke impact realiseren juist door hun primaire opdracht goed uit te voeren.”

Wat is de waarde van recreatie?

Onlangs vroegen we voor de vuist weg of ‘de recreatie’ niet gekoppeld kan worden aan Sociaal Domein en wat dat kan betekenen voor het dorp. Wat is de intrinsieke waarde van het Ermelose product Recreatie?

Het Veluws Ros zal doorgaan met haar kofferbakverkoop, er zijn immers allerlei redenen om extra geld te hebben. Voor het dorp is belangrijk dat de sport zich veilig voelt en weet dat hun rendement er mede voor zorgt dat het fijn wonen is en dat zij veilig zijn voor de politiek. Keer-op-keer bezuinigen haalt de waarde van gemeenschapsgeld niet naar boven maar verandert het in een sanctiemiddel – of levert een twijfelachtige toekomst. Uiteindelijk raakt elke pot leeg.

Met een nieuwe coalitie op komst ligt het in de lijn der verwachtingen dat de computers bij de sportclubs ratelen zodat hun visie bij het formatieteam op tafel komt te liggen.

Het artikel in Trouw is hier te vinden, je stuit mogelijk op een betaalmuur maar we willen je wel een pdfje sturen.

Foto: Ermelo Ondersteboven