Afgelopen maand stond er een verhaal in de regionale krant over een inwoner van Ermelo die in haar ogen onterecht haar uitkering kwijtraakte. De gemeente reageert nu op vragen van PRO Harderwijk en Progressief Ermelo (PE).

Harde woorden

Deze redactie was ook wat geschrokken van de harde woorden in het artikel maar doorlezend bleek het vooral een opgehaald verhaal over verdwenen leed vol met strakke citaten, een case uit 2024 die al is opgelost.

De cliënt voelde zich onrecht aangedaan en dat kan want kom je in zo’n situatie dan ben je serieus de sjaak en staat bestaanszekerheid op de tocht. Verweren is vervolgens logisch en dat mag ook best hard want niemand luistert anders naar je. Er gelden echter regels.

Het artikel was uiteindelijk meer gericht op het vermoorden van een gemeentebestuur dan op het zichtbaar maken van een probleem.

Wethouder Erik van der Weide las voor uit het stuk. Tijdens het persuur kon hij niet veel meer dan met inachtneming van allerlei privacywetten vertellen wat de gemeente ervan vindt.

“Er is in dit artikel sprake van een ongenuanceerde weergave, mede doordat het dossier en de omstandigheden niet compleet zijn weergegeven. Wij hechten eraan te benadrukken dat er in dit traject een zorgvuldig proces is doorlopen.”

Terecht aanspraak maken

Als gemeente sta je na zo’n zin al snel onder water maar onderzoek naar ontbrekende informatie, in dit geval over het recht op uitkering, is nodig om vast te stellen of iemand terecht aanspraak maakt. Komt informatie niet boven tafel dan volgt een sanctie.

De klem tussen zoekende pers en besturend orgaan komt mooi terug in de beantwoording van het gemeente, gevat in de afbeelding:

Privacy is belangrijk

De gemeente vervolgt: “De zinsnede ‘vanwege privacy weigert de organisatie inhoudelijk op de zaak in te gaan’ laat bijvoorbeeld onbenoemd dat we zowel vanuit wet- en regelgeving als vanuit respect voor de privacy van de inwoner geen inhoudelijke informatie delen. We betreuren het dat er slechts een klein deel van de beantwoording is meegenomen in het artikel omdat daarmee een incompleet en ongenuanceerd beeld ontstaat.”

Het is zowel een dilemma als een eis. “Cliënten zijn op grond van de wet verplicht om informatie aan te leveren en deel te nemen aan gesprekken.” Levert men geen of gedeeltelijke informatie aan, of wil men niet praten, dan kan het zijn dat het recht op de uitkering niet (langer) kan worden vastgesteld.

Zo was het altijd al, ook toen we nog werkbriefjes moesten inleveren. Deed je het niet dan kreeg je geen geld. Tegenwoordig volgt er handhaving en vandaar ook dat de bezwarencommissie destijds vaststelde dat de gemeente in zijn recht staat. Je moet meedoen. Zo te horen lag daar een probleem.

Gemeente handelt in algemeen belang

Een gemeente kan reageren wat ze wil, er zullen mensen zijn die het argument niet accepteren. Dat komt ook omdat de krant het nodig vindt om een individueel verhaal tot kop te verklaren en het daarmee uitvergroot. Daar is de klager niet mee gediend want er ontstaat valse hoop, wellicht hoop op genoegdoening.

Die gaat niet komen. Wet en regelgeving wordt in Ermelo tot op de letter gevolgd, de gemeente kan niet anders. Het dorp komt er nu ook niet goed vanaf want het wordt in zijn geheel aansprakelijk gesteld voor een feit dat uit te leggen valt. De gemeente is in alle gevallen je overheid. Dat het nu een slecht verhaal lijkt kan zijn maar regels gelden voor iedereen. Nuance maakt een groot verschil.

We kunnen ons voorstellen dat enige achtergrondinformatie nuttig is en verwijzen naar dat artikel (achter een betaalmuur) en onze eerste bijdrage hierover.